Kto z Was lubi śpiewać, ale się wstydzi? :) Myślę, że znajdzie się kilka takich osób. Ostatnio znalazłam kolejny sposób na przyjemną naukę języka angielskiego poprzez piosenki.

Jest nim gra w rock band lub guitar hero na konsolach xbox lub playstation. Gry te polegają na tym, że tworzy się ze znajomymi maksymalnie pięcioosobowy zespól i gra się na specjalnie przygotowanych pod te konsole imitacjach instrumentów muzycznych. Jedną z ról odgrywa wokalista, któremu wyświetla się tekst angielskiej piosenki. W tle słychać głos oryginalnego artysty, dzięki czemu łatwiej jest się dopasować. Nie jest to najtańszy wydatek (cały zestaw wraz z konsolą, grami i instrumentami kosztuje ok 3.000 zł, ale można kupować każdy komponent po kolei), jednak radość i satysfakcja jaką przynosi wspólne muzykowanie osobom, które normalnie nie potrafią grać na żadnym instrumencie jest bezcenna :) A nauka języka obcego poprzez rozrywkę jest najskuteczniejsza jaką znam!

Jeśli z kolei nie chcecie kupować konsoli, instrumentów i gier, wystarczy sprawić sobie grę (do grania na każdym komputerze), która nazywa się Ultrastar i jest dla osób, które mają ochotę sobie pośpiewać. A o pozytywnym wpływie muzyki na nasze życie można z kolei poczytać tutaj.

Oto fragment tego artykułu:

Muzyka czyni życie piękniejszym, leczenie bardziej humanitarnym, śmierć mniej straszną. Pomaga w smutku i radości, w pracy i rozrywce. Potrafi wzruszyć do łez. Łączy to, co fizyczne, z tym, co psychiczne, niejednoznaczne, tajemnicze, zdumiewające. Pobudza nasze wnętrze. Wnika do najgłębszych warstw osobowości głębiej niż słowo. Porusza, prowokuje, zachwyca, niezależnie od miejsca na Ziemi. Jest ponadkulturowa. Jednoczy narody bez względu na rodzaj języka, czy kolor skóry. Nie przedstawia świata tak jak malarstwo, rzeźba czy poezja. Jest to matematyka, która przeobraża się w uczucie. Bez muzyki człowiek jest jak bez wzroku, słuchu czy dotyku.

Nikt nigdy nie będzie mógł do końca określić czym jest muzyka, jednak jest ona bardzo głęboko związana z życiem człowieka.

Czym jest muzyka? Nie wiem.
Może po prostu niebem
z nutami zamiast gwiazd.
Może mostem zaklętym,
po którym instrumenty przeprowadzają nas.
Wszystko – jak raz ktoś orzekł -
muzyczne ma podłoże,
nawet księżyca blask.
Czym jest muzyka? Nie wiem.
Może po prostu niebem
z nutami zamiast gwiazd.

Ludwik Jerzy Kern

Na czym polega muzyczna gra Ultrastar? Obejrzyj video:

Miłej zabawy :)

Napisała do mnie wczoraj osoba o imieniu Karolina z kilkoma pytaniami dotyczącymi nauki języka angielskiego. Jednym z nich było to, czy można nauczyć się języka angielskiego w dwa lata. Tyle czasu zostało jej do matury, której zdanie jest jej główną motywacją.

Zapytała też: „Jestem zainteresowana kursem, ale chcialam sie dowiedziec czy napewno jest szansa że się go naucze.”

Jej wątpliwości zainspirowały mnie do napisania tej ciekawostki.

Zacznę może od tego, że jakiś czas temu przeczytałam niezwykle fascynujący artykuł w czasopiśmie FOCUS. Jego tytuł brzmiał „Sukces to dupogodziny”. Udało mi się odnaleźć go w internecie. Tutaj można przeczytać całość, ja natomiast pozwolę sobie wkleić krótki fragment:

“Czy istnieje coś takiego jak wrodzony talent? Osiągnięcia to talent plus przygotowanie. Jednak im bardziej psychologowie analizują kariery osób utalentowanych, tym mniejszą rolę wydają się odgrywać wrodzone zdolności.”

Podsumuję szybko ten artykuł, jeśli ktoś nie ma czasu czytać całości. Owszem zdolności są potrzebne, aby osiągnąć sukces w wybranej przez siebie dziedzinie, czyli np. w nauce języka angielskiego. Owszem, dobrze jest się urodzić w odpowiednim momencie na rozwój swojego biznesu / talentu. Owszem dobrze jest mieć wsparcie rodziny i bliskich oraz finanse. Żaden z powyższych czynników nie przebije jednak najważniejszego: PRAKTYKA!

A oto odpowiedź, której udzieliłam Karolinie w odpowiedzi na jej pytania:

Witaj Karolino,

Dwa lata ze spokojem wystarczą Ci na przygotowanie się do matury z
języka angielskiego. Jeśli wybierzesz maturę na podwyższonym poziomie,
to dobrze byłoby, gdybyś skorzystała ze stacjonarnych korepetycji wraz
z nauczycielem, który skupi się na maturalnych testach np. ze
słuchania. Regularne lekcje umocnią wiarę w Twoje możliwości, a przede
wszystkim podniosą Twoją znajomość języka, gdyż zapewnią Ci stałą
praktykę.

Jeśli chodzi o maturę na poziomie podstawowym, to powinny Ci do jej
zdania wystarczyć lekcje w szkole. Żeby czuć się jednak pewniej,
dobrze byłoby, gdybyś wykazała inicjatywę w działaniach
pozalekcyjnych.

Pamiętaj o jednym – w nauce języka angielskiego podstawą jest właśnie
PRAKTYKA. Im więcej będziesz miała kontaktu z językiem angielskim, czy
to w filmach, serialach, piosenkach, ćwiczeniach z języka
angielskiego, czy kursach – tym szybciej osiągniesz sukces i będziesz się
pewniej czuła.

Swoim uczniom powtarzam to, co wpojono mi gdy sama byłam uczennicą czy
studentką – godzinka dziennie. Jedna godzina każdego dnia (ale także w
sobotę, w niedzielę i w wakacje) wystarczy, aby zagwarantować sobie
stały rozwój w czymkolwiek, co jest Twoim celem – czy to zdanie matury,
czy nauka gry na instrumencie muzycznym, czy nauka języka obcego w 2 lata.
Ten wielki sekret to właśnie godzina dziennie. Wbrew pozorom dla
wielu jest to duże wyzwanie, ale na tych, którzy mu podołają czekają laury
:)

Zdaję sobie sprawę, że w klasie maturalnej nie można sobie pozwolić na
luksus godziny dziennie, gdyż tak dużo jest materiału do opanowania.
Moje dwie znajome, które są w szkole muzycznej znajdują jednak  każdego dnia
godzinę na grę na instrumencie muzycznym, pomimo zbliżającej się matury.
To się nazywa determinacja!

Karolinko, póki masz jeszcze 2 lata do matury, to dobrze byłoby, abyś
wykorzystała to na zrobienie sobie “przodów” w języku angielskim.
Bardzo się cieszę, że o tym pomyślałaś!

Jeśli chodzi o mój kurs, to uważam, że może się on dla Ciebie
okazać bardzo przydatny. Dostaję sygnały od kursantów, że niektórzy po
raz pierwszy uczyli się języka angielskiego z przyjemnością – na to właśnie
nastawiałam się układając go. Możesz do niego wracać w każdej chwili,
gdyż dostęp do niego jest wieczny, możesz sobie wydrukować
najciekawsze fragmenty. Sama sobie narzucasz tempo. Takie są plusy.

Życzę powodzenia i dziękuję Ci za tego maila – zainspirował mnie do
napisania kolejnej językowej ciekawostki, która niedługo ukaże się na
KochamAgielski.pl :)

Pozdrawiam,
Marta Chłodnicka

Godzina dziennie?!

Być może zadasz sobie teraz pytanie: “Godzina dziennie na naukę języka angielskiego?! Skąd ja znajdę tyle czasu?” Ale spójrz na w ten sposób – to tylko 7 godzin W TYGODNIU! Nasi rodzice i znajomi pracują po 8 godzin DZIENNIE i żyją ;)

Oto jak szybko można doliczyć się 7 godzin tygodniowo kontaktu z językiem angielskim:

• lekcje w szkole – załóżmy, że niecałe dwie godziny
• może jeszcze jakieś korepetycje -  trzecia godzina
• kurs internetowy / stacjonarny – czwarta godzina
• próba oglądania filmów bez napisów lub z angielskimi – piąta godzina
• przeglądanie serwisów internetowych, które uczą języka angielskiego – szósta godzina
• słuchanie ulubionych piosenek i analizowanie ich tekstów – siódma godzina
• czytanie stron internetowych na temat swoich ulubionych seriali / gier / filmów / aktorów- już nie potrzebujemy, ale co tam – ósma godzina ;)
• granie na konsoli w grę, która jest po angielsku – już nie potrzebujemy, ale co tam – dziewiąta godzina ;)

Miało być 7, a wyszło mi 9, oj przepraszam – rozpędziłam się ;)

7 godzin schodzi jak nic! A to jest 7 godzin mniej lub bardziej intensywnego kontaktu z językiem angielskim.

Jak wykorzystać to najpożyteczniej?

• powtarzaj na głos ulubione kwestie z seriali / filmów (musisz rozumieć co znaczą)

• śpiewaj piosenki wraz ze swoimi ulubionymi zespołami / wokalistami (musisz rozumieć co znaczą)

• gdy grasz w grę komputerową, miej na kolanach słownik i gdy usłyszysz / zobaczysz jakieś nieznane słowo – sprawdź je!

• Czytaj jak najwięcej o tym czym się interesujesz PO ANGIELSKU. Fascynują Cię sztuki walki? Poczytaj o nich po angielsku. A może planujesz karierę jako prawnik? Poczytaj o prawie po angielsku, lub wypożycz sobie jakiś prawniczy serial (np. Ally McBeal, Damages). Po którymś odcinku wyłącz polskie napisy i włącz angielskie.

• Tłumacz sobie nieznane Ci słówka ze stron internetowych. Z czasem będzie ich coraz mniej! Porada: NIE UŻYWAJ AUTOMATYCZNYCH TRANSLATORÓW na stronach internetowych, jeśli nie masz zamiaru się załamać lub pęknąć ze śmiechu – w zależności od Twojego poczucia humoru ;)

• Jeśli musisz oglądać film z napisami – włącz najpierw polskie napisy, a w połowie napisy angielskie. Jeśli to możliwe – zatrzymaj czasem film i użyj słownika.

• Nie muszę chyba pisać ile korzyści przynosi czytanie książek po angielsku, ale rozumiem, że to już wyższa szkoła jazdy. Może spróbujesz? :) Na początek polecam książki Nicka Hornby’ego oczywiście w oryginale. To ten od “About a boy” (“Był sobie chłopiec”).

Dlaczego to piszę? Bo poznałam pewną skuteczną zależność i nie będę zostawiać jej tylko dla siebie ;)

SUKCES W NAUCE JĘZYKA OBCEGO =
nauka połączona z emocjami

Najlepiej zapamiętasz słowa / konstrukcje gramatyczne, z którymi wcześniej zwiążesz się emocjonalnie. Tak samo dzieje się ze zdarzeniami w Twoim życiu i rozmowami, które przeprowadzasz, czyż nie? Ma się wrażenie, że są wręcz wyryte w pamięci. Połącz emocje z nauką i masz gotowy przepis na sukces na przykład taki jak angielski w dwa lata.

Mam jeszcze jedną sprawę do osób, które myślą, że się nie nadają do nauki języka angielskiego. Wyobraź sobie, że pracujesz w firmie, która wynagradza rozwój pracowników. Tak, wiem, ciężko, ale spróbuj ;) Twój szef obiecał Ci, że jeżeli w rok podniesiesz swój poziom znajomości języka angielskiego o jeden (np. masz już certyfikat FCE, a chcesz mieć CAE), to dostaniesz podwyżkę w wysokości 3/4 Twojej obecnej pensji.

Co byś powiedział? “Nie, dziękuję, nie mam zdolności /  jestem za stary / nie mam czasu / nie potrzebuję dodatkowych pieniędzy”. POWIEDZIAŁBYŚ TAK? Nie! Wziąłbyś się do pracy i uwierzyłbyś, że Ci się uda! Założę się, że nawet bez wizji podwyżki od razu czujesz się bardziej zmotywowany do nauki.  Tak, możesz się nauczyć angielskiego, a wszystkie argumenty na to, że nie możesz to tylko WYMÓWKI, które potwierdzają teorię, że tak naprawdę nie chcesz się nauczyć tego języka.  Wywal je od razu przez okno!

“Whether You Think You Can or Can’t, You’re Right”–Henry Ford

(“Jeśli myślisz, że potrafisz, albo jeśli myślisz, że nie potrafisz, to masz rację w każdym wypadku. Jest tak, jak myślisz.”)

Zachęcam Cię do czytania inspirujących historii ludzi, którym udało się zrealizować plany i osiągnąć wyznaczone przez siebie szczyty. Wczytaj się dobrze w wykorzystany dziś przeze mnie artykuł, lub posłuchaj tego, co do powiedzenia mają życiowi zwycięzcy czy milionerzy, a dojdziesz do tego samego wniosku: Trening czyni mistrza! Życzę Ci, abyś stał się mistrzem języka angielskiego :) Please do, by all means!

Przeczytałam wczoraj bardzo ciekawy artykuł w KopalniWiedzy.pl pt. “Melodia natarczywa jak mucha” na temat prześladujących nas melodii. Autorka pisze w nim o negatywnej stronie muzyki, czyli o wpadaniu w ucho niechcianych  piosenek, usłyszanych przez przypadek w sklepie, w radio, telewizji, u znajomego czy gdziekolwiek indziej. Podejrzewam, że znasz to uczucie niemożliwości pozbycia się danej melodii przez cały dzień?  Im bardziej się starasz, tym mniejszy odnosisz skutek. Zgadza się? :)

A ja powiem tak – jeśli jakimś cudem będzie to piosenka, w której wokalista śpiewa po angielsku – wykorzystaj to! Nawet jeśli nie pokochasz tej melodii, zrób na złość swojej prześladowczyni i odpowiedz atakiem. Jak? To proste :) Znajdź w internecie tekst tej piosenki i go przetłumacz, lub jeśli nie masz czasu albo umiejętności – znajdź gotowe tłumaczenie. Gdy to zrobisz, prześladująca Cię piosenka przestanie być tak denerwująca, bo nad nią w pewien sposób zapanujesz. A przy okazji nauczysz się nowych angielskich słów.

Może się zdarzyć jednak tak, że nie będziesz znał tytułu swojej prześladowczyni. To też da się zrobić – wystarczy, że posiadasz mikrofon komputerowy np. przy komputerowym zestawie słuchawkowym (headset). Wybierz się na stronę Midomi i kliknij w„Click and sing or hum”. System ten postara się znaleźć męczącą Cię melodię, podając kilka możliwych opcji, które będziesz mógł odsłuchać i dopasować.

Powodzenia i życzę Ci, żeby jak najmniej melodii Cię prześladowało oraz, żebyś wybierał sam piosenki, które będą Ci dłużej lub krócej towarzyszyć. Nie zapominaj wyszukiwać w internecie ich tekstów (lyrics) i robić tłumaczeń (translation). W ten sposób bezboleśnie i samodzielnie uczysz się angielskiego. A jeśli wolisz z kimś – zapraszam Cię tutaj raz na tydzień na kolejną muzyczną przygodę z językiem angielskim! Przejrzyj jakie lekcje muzyczne są dostępne na dzień dzisiejszy.

Na koniec kilka słówek z tekstu, które mogą Ci się przydać:

headset – słuchawki z mikrofonem (dosłownie: zestaw na głowę ;)) 

to sing – śpiewać

to hum – nucić

lyrics – tekst piosenki

translation – tłumaczenie

Nie ma jednej, skutecznej metody na naukę języka angielskiego. Z przeciwnego założenia wychodzi niestety polski system edukacji, który wszystkich uczniów traktuje i próbuje nauczyć w ten sam sposób. Nie bierze pod uwagę różnic między uczniami, nie bierze pod uwagę ich lęków, osobowości, psychiki, a przede wszystkim tego w jaki sposób najskuteczniej się uczą. Podejmowane są pozytywne próby np. podział klasy na mniejsze grupy językowe, jednak nie rozwiązują one problemu.

Niektórzy lubią na lekcjach rozmawiać po angielsku, innych to przeraża i wolą analizować gramatyczne zagadki. Pozostali podczas takich ćwiczeń się nudzą i męczą i woleliby coś bardziej praktycznego.

Każdy ma też swoje własne tempo nauki.

Niewiele w szkole mówi się o technikach pamięciowych, nie podsuwa się młodym ludziom pomysłów na to, aby sprawdzili jak najskuteczniej się uczą i jakim są typem ucznia. W szkole po prostu nie mówi się o tym JAK SIĘ UCZYĆ i stąd właśnie wynikają problemy wielu osób. Jeśli uczniowie samodzielnie nie znajdą odpowiedzi na te pytania, zniechęcają się szybko zarówno do instytucji, nauczycieli jak i przedmiotów oraz odczuwają niskie poczucie własnej wartości.

Szansa dla zniechęconych

Takie szkolne doświadczenia mogą rzutować na całe życie i negatywnie wpłynąć na podejście do języka angielskiego. Ciągłe wytykanie błędów zniechęca niektórych uczniów do podejmowania dalszych prób. Boją się mówić, boją się upokorzenia, krytyki. Nie dziwię im się – sama doznałam wszystkich tych doświadczeń w szkole i na studiach. Nauka poprzez krytykę to chleb powszedni wielu edukatorów, nieświadomych małych krzywd, które wyrządzają młodym.

Jeśli chodzi o mnie – miałam na szczęście zbyt silną motywację, która nie pozwoliła mi się poddać i doprowadziła mnie do obecnego miejsca. Wyniosłam z lekcji angielskiego w szkole tylko to, co najlepsze, a negatywne momenty oraz moja pasja posłużyły mi jako inspiracja do założenia tej strony. Moją misją jest zarazić do angielskiego zarówno sceptycznych, zniechęconych, a także tych na dobrej drodze :)

Zapraszam osoby w każdym wieku - nie musicie się już wstydzić, że jesteście w grupie z młodszymi ludźmi, co może Was hamować przed uczestnictwem w kursach stacjonarnych. Będziecie pracować w zaciszu własnego pokoju :)

Wykorzystaj internet do nauki języka angielskiego

Dzięki niezwykłemu narzędziu, jakim jest internet każdy może uczyć się angielskiego w sposób, który jest dla niego najskuteczniejszy.

Informacji i stron do nauki jest jednak tak wiele, że nie wiadomo które wybrać. Skoro trafiłeś do mnie, to gratuluję. Moje lekcje są rzetelne, dopracowane i pełne. Z doświadczenia wiem co sprawia uczniom trudności oraz jak je najskuteczniej pokonać.

Zapoznaj się z darmowymi lekcjami na rozumienie ze słuchu, a jeśli chcesz, przejrzyj czy masz ochotę wziąć udział w internetowym kursie na poziomie podstawowym lub średniozaawansowanym mojego autorstwa.

I głowa do góry! :) Tym razem na pewno Ci się uda.

Bardzo często w amerykańskich filmach obserwuje się scenę sądową, w której pada następujące pytanie poprzedzające zeznania:

“Do you swear to tell the truth, the whole truth and nothing but the truth, so help you God?”

A następnie odpowiedź:

“I do.”

Co tłumaczy się: “Czy przysięgasz mówić prawdę, całą prawdę i tylko prawdę, tak ci dopomóż Bóg?” “Przysięgam.”

Następnie filmowa postać opowiada swoją wersję wydarzeń w odpowiednio zmodyfikowanej lub zgodnej z rzeczywistością wersji ;)

Opowiem Wam zaraz o książce, która obnaża całą prawdę o nauce języka angielskiego. Wiele osób pyta mnie czasem w jaki sposób szybko i skutecznie nauczyć się tego języka. Moja odpowiedź jest zawsze taka sama:

“Trzeba się CHCIEĆ nauczyć języka angielskiego”.

Choć dla wielu brzmi to jak banał, po podjęciu kolejnych prób przekonują się, że mam rację.

Spójrzcie na to od tej strony. Jest na pewno mnóstwo rzeczy, które byście chcieli w życiu osiągnąć. Macie taką wewnętrzną potrzebę, żeby coś zrobić, gdzieś pojechać, spełnić jakieś marzenie. Są też jednak takie cele, które nie wyszły od Was, ale z zewnątrz. Np. Wasz szef stwierdził, że musicie zdobyć dyplom magistra, albo rodzic postawił Wam poprzeczkę osiągnięcia określonego poziomu edukacji. Który z tych celów przyjdzie Wam łatwiej? Ten podyktowany przez rodziców czy szefa, czy ten, który WY SAMI sobie wyznaczyliście? Odpowiedź jest chyba prosta :) Wewnętrzna motywacja dodaje siły i energii. Przy motywacji zewnętrznej musimy bardziej powalczyć.

Nasuwa się więc pytanie – jak sprawić,

żebym CHCIAŁ nauczyć się języka angielskiego?

Przede wszystkim musisz znaleźć sens nauki. Niech będzie nim umiejętność porozumiewania się z obcokrajowcami, zdobycie certyfikatu, dalszy rozwój kariery zawodowej lub wyższe poczucie własnej wartości – jakikolwiek wybierzesz powód nauki – będzie on dobry. Ważne, żebyś to Ty go w sobie znalazł!

Po drugie: niech nauka będzie przyjemnością, a nie udręką!

Znam ludzi, którzy podejmują wiele prób nauki języka i ciągle nie odnoszą takich sukcesów, jakie by chcieli. Tłumaczę im wtedy, że nie ma jednej, działającej na wszystkich metody nauki i że najpewniej wybrali dla nich nieodpowiednią. A swoje porażki zmieniają w wymówki. Odsyłam ich wtedy do poniższej książki. Moim zdaniem nie ma na polskim rynku lepszej pozycji w tym temacie.

Znajdź metodę, która na Ciebie działa. Czy to będzie stacjonarny kurs językowy, czy korepetycje z nauczycielem, a może same rozmowy z native speakerem? Wybierz to, co sprawdza się w Twoim przypadku. Możesz spróbować naukę angielskiego z piosenek , możesz próbować wszystkiego, co tylko przyjdzie Ci do głowy.

Zanim to jednak zrobisz – OCEŃ CZY WARTO i czy nie stracisz czasu i pieniędzy na coś, co na Ciebie po prostu nie zadziała. Dowiedz się jakim jesteś typem ucznia i w jaki sposób najskuteczniej będziesz się uczył.

Odpowiedzi na wszelkie pytania i wątpliwości znajdziesz w książce “Cała prawda o nauce języka angielskiego” Lidii Głowackiej-Michejdy. Jest to niesamowita publikacja – pełna nadziei, odpowiedzi, porad. Obala najczęstszą wymówkę “Nie mam umiejętności językowych, więc NIGDY nie nauczę się angielskiego…”

Książka ta odpowie także na takie wątpliwości:

- Co wpływa na sukces lub porażkę w nauce języka obcego?

- Kiedy warto uczyć się z Native speakerem, a kiedy z polskim nauczycielem?

-  Jak języka obcego uczą się dzieci i czy to prawda, że uczą się szybciej?

- Jak wykorzystać swoją osobowość, doświadczenie, wiek, predyspozycje do nauki języka obcego?

- Jak, będąc dorosłym, pracującym człowiekiem, wygospodarować czas na naukę języka angielskiego?

- Jak się zmotywować do nauki? Jak sprawić, żeby się chciało tak, jak się nie chce?

- Jak pokonać nieśmiałość w mówieniu w języku obcym?

- Czym się charakteryzują metody nauki języka angielskiego, takie jak: Metoda Callana czy Metoda SITA, i czy skorzystasz, wybierając którąś z nich?

Oto opinie na temat tej książki:

Jeśli poważnie traktujesz naukę języka angielskiego, musisz odpowiedzieć sobie na pytanie: jakim jesteś typem ucznia i jak najlepiej przyswajasz wiedzę i nabywasz umiejętności?

Sprawdź który z poniższych opisów najlepiej do Ciebie pasuje i napisz w komentarzu jakim typem ucznia jesteś :)

WZROKOWIEC

Wzrokowca charakteryzuje duża ilość ruchów mimicznych wokół oczu (mrużenie oczu, mruganie, podnoszenie brwi to wskaźniki neurologiczne) oraz – symptomy zewnętrzne – wysoki głos, widzenie przedmiotów w planie ogólnym, duża wyobraźnia. Najmocniejszą stroną wzrokowców jest czytanie.

Wzrokowcy lubią się ubierać dobrze dopasowując kolory. Kiedy idą do sklepu, muszą koniecznie przymierzyć ubranie i zobaczyć, jak w nim wyglądają. Czy im się dany strój podoba i czy dobrze się w nim prezentują. Nie musi to być strój wygodny, lecz ładny.

To samo dotyczy wystroju mieszkania, biura, samochodu itd. Ważne jest kryterium wyglądu. Zwykle mówią szybko i wyobrażają sobie to, o czym mówią, tak jakby mówili obrazami. Niejako widzą każde wypowiadane słowo. Kiedy opisują samochód, to widzą jego kolor, kształt i wnętrze, a nawet siebie w nim. Łatwo zapamiętują drogę, którą wcześniej przeszli i kiedy ją odtwarzają mówią, co po kolei widzą.

Uczą się pamiętając, gdzie co było napisane na stronie, niejako widzą zapamiętywany tekst… i w ten sposób odtwarzają go. Kiedy mówią, dużo słów dotyczy obrazów, kolorów, widzenia itp. Używają na przykład takich określeń: “widzę co masz na myśli”, “nie mam cienia wątpliwości”, “to rzuca światło na tą sprawę” itd.

SŁUCHOWIEC

Słuchowiec to gaduła, ma skłonność do monopolizowania rozmowy, dyskutowanie jest jego mocną stroną, ma dobrze wyważony ton, tembr i tempo głosu. Człowiek taki dobrze czyta – nawet nowe słowa. Uwaga – słuchowiec lepiej mówi niż pisze oraz? mówi, kiedy pisze! Wskaźniki neurologiczne to duża ilość ruchów mimicznych wokół ust (częste “hm”, lub “aha”) oraz rytmiczne ruchy głowy, potakiwania. Słuchowcy zwykle nie patrzą na Ciebie, kiedy do Ciebie mówią, tylko przysuną się i nastawią ucho, aby Cię lepiej słyszeć. Sami mówią wolno i zwracają uwagę na to, jak mówią. Niejako słuchają sami siebie i lubią różne, ciekawie brzmiące słowa. Potrafią je powtórzyć kilka razy, wsłuchując się w nie.

Często mają bardzo miły głos, mówią rytmicznie lub w sposób charakterystyczny akcentują wyrazy. Pamiętają, co i jak było mówione przez poszczególne osoby, jakby to nagrywali na swój wewnętrzny magnetofon. Dlatego pamiętają długo i potrafią powtórzyć dokładnie, co ktoś kiedyś powiedział. Najchętniej uczą się słuchając na przykład wykładu lub jak czytają na głos. Potrafią więc dokonywać dużo bardziej szczegółowych rozróżnień w zakresie dźwięków, niż obrazów (wzrokowcy), czy uczuć (kinestetycy).

Osobom ukierunkowanym słuchowo często przeszkadzają dźwięki płynące z otoczenia, szmer w sali czy muzyka w tle. Są wrażliwsi od innych pod tym względem. Kiedy coś kupują podają kryteria: np.: poproszę czerwoną bluzkę z długim rękawem, z bawełny, rozmiar 42. Kiedy otrzymana bluzka jest zgodna z ich oczekiwaniami po prostu ją kupują. Nie muszą się w niej oglądać, ani jej dotykać.

KINESTETYK

Kinestetyk rzuca się w oczy nawet “niewzrokowcom”, ponieważ charakteryzuje go nadmierna gestykulacja i duża ruchliwość całego ciała. Kinestetyk posiada silną intuicję, ma silny glos; jest lakoniczny, pamięta to, czego doświadczył. Na słowa reaguje spontanicznie, całym ciałem i uczuciem. Kinestetycy cenią sobie wygodę, komfort, przestrzeń i lubią być w bliskim kontakcie z ludźmi, na przykład z osobą, z którą rozmawiają. Lubią na powitanie się przywitać (dotknąć dłoni, poklepać Cię po ramieniu lub wręcz się objąć Cię ramieniem). Lubią być w bliskim kontakcie fizycznym. Mówią używając języka emocji, często egzaltując się słowami.

Ich potrzeba wygody demonstruje się wszędzie. Wygodne buty, miękka, koszula, niezbyt ciasna w kołnierzyku, spodnie niezbyt obcisłe, przyjemne w dotyku, miękka, delikatna pościel… Ważne aby nic nie uwierało, bo zaczynają wyłącznie o tym myśleć. Mają bardzo wyczulony zmysł dotyku, smaku i węchu. Czują to, czego wzrokowiec nigdy by nie wyczuł: np. śmietanę, która stoi drugi dzień w lodówce.

Ciągle coś trzymają w ręku, np. na przyjęciu rolują w palcach kawałek obrusu albo serwetkę. Kiedy kupują coś do ubrania to muszą to najpierw dotknąć, a często również powąchać. Jeżeli nie zaakceptują dotykiem tkaniny, na pewno nie kupią chociaż będzie to bardzo dobry gatunek materiału. W ich języku spotkamy słowa związane z kontaktem i emocjami, smakami, zapachami (np. czuję tę sprawę, wejść w kontakt, śmierdząca robota, smak życia…)

Rzadko zdarza się tak, że dana osoba jest posiada tylko jeden z tych typów osobowości. Zazwyczaj łączy 2 lub nawet 3 typy.  Zawsze jednak któryś z nich dominuje. Który typ dominuje u Ciebie? Odpowiedz w komentarzu do tego posta.

(AmE) Amerykański i (BrE) brytyjski angielski to dwie najpopularniejsze odmiany tego języka.  Amerykańskiej używa się w Stanach Zjednoczonych,  a brytyjska z kolei używana jest w Wielkiej Brytanii. Każda z nich ma swe charakterystyczne cechy.

Pierwszą główną różnicą między amerykańskim i brytyjskim angielskim jest wymowa, a pozostałe to słownictwo, pisownia, oraz gramatyka.

WYMOWA

Najbardziej słyszalną różnicę w akcencie amerykańskim stanowi dźwięk “r”, który w takich słowach jak ‘more‘, ‘store‘, ‘never‘ jest bardzo wyrazisty. Wypowiadając te słowa po amerykańsku podwijamy język, co sprawia iż “r” jest mocniejsze niż w brytyjskim, gdzie po samogłosce nie słychać go wcale.

Bardziej wprawne ucho wychwyci różnice w innych dźwiękach, szczególnie w samogłoskach zapisywanych literami o i a, spółgłosce t,  jak też w intonacji i akcencie wyrazowym. Poszczególne słowa miewają również zupełnie odmienną wymowę (np. potato, vitamin, schedule, lub vase).

SŁOWNICTWO

Jeśli chodzi różnice w słownictwie, to jest to kwestia zarówno doboru, jak i pisowni.

Dążąc do uproszczenia ortografii, Amerykanie pozbyli  się niektórych zbędnych liter.

Przykłady:
z -ll- zrobiło się pojedyncze -l-
BrE – jewellery;   AmE: jewelery;
BrE – marvellous;  AmE: marvelous;

Brytyjske -ou- zamieniane jest na -o-
BrE – favourite, honour, colourful –> AmE: favorite, honor, colorful

W wielu przypadkach aby wyrazić dane znaczenie użytkownik AmE użyje innego słowa niż mówiący brytyjskim angielskim. Oto kilka przykładów:

GRAMATYKA

Przez lata Amerykanie wypracowali pewną ilość uproszczeń językowych, aby usprawnić komunikację. Wpłynęło to pozytywnie na uczących się języka, którzy również korzystają na tym liberalnym podejściu. Różnice gramatyczne pomiędzy amerykańskim i brytyjskim angielskim nie są jednak generalnie zbyt duże i nie powodują trudności uczącym się którejkolwiek z tych odmian języka angielskiego.

Na przykład niektóre czasowniki, które odmieniają się nieregularnie po brytyjsku, w amerykańskim angielskim mają odmianę regularną:

czasownik BrE        AmE
burn       burnt       burned
dream   dreamt     dreamed
learn      learnt       learned
smell      smelt        smelled
spill        spilt           spilled
spoil       spoilt        spoiled

Jak wspominam w kursie Simple Perfect English na poziomie średniozawansowanym - will w czasie przyszłym (zamiast brytyjskiego shall dla 1. osoby) jest zasługą takich amerykańskich zmian.

Amerykańską formą jest też Do/Does w pytaniach z have, jak w “Do you have a house?” (amerykańska wersja) zamiast “Have you (got) a house?“ (brytyjska wersja).

Żadna z tych odmian języka nie jest ani lepsza, ani gorsza. Głównym celem uczenia się języka angielskiego jest skuteczna komunikacja oraz rozumienie osób mówiących po angielsku. Opanowanie dowolnej z tych odmian takie możliwości daje. Uczący się języka angielskiego mogą często sami dokonać wyboru między odmianą, która bardziej im odpowiada / bardziej im się podoba, jeśli nie zostanie im któraś narzucona. Ważnym jest, aby skupić na jednej odmianie i uczyć się jej konswkwentnie, co znacznie ułatwi proces uczenia.

Osobiście jestem fanką odmiany amerykańskiej i takiej właśnie na moich kursach uczę. W każdym jednak przypadku podaję również brytyjską wersję danego przypadku językowego.