In the exciting history of great American inventions and inventors, there is no one who stands out with the eminence of Thomas A. Edison. Among his hundreds of great inventions, Edison gave us the phonograph, the microphone, a telephone system, various improvements for telegraphy and motion pictures, and most significantly the electric light or incandescent lamp, originally referred to as baffled light.

When Edison was still in his twenties, he set out to invent an electric lamp which could operate on low power and would be safe for use in homes and other buildings.

He knew that resistance to electricity would make wires and other substances glow for an instant with white heat,  but they will be instantly consumed, so he tried several types of fiber or wire sealed in a vacuum and succeeded in producing a glow which lasted for several hours.

The next step was to find a  filament that would give off a bright light and last for a longer time. In his search for the right substance, which he could seal in his vacuum bulb, he tried six thousand different substances, ranging from human hair and tar, to food stuffs and vegetable fibers.

Finally, he hit upon the idea of using the fibers of the bamboo tree. Carbonized, these threads provided the filament he sought and thus the incandescent lamp became a reality.

It was discovered not by accident, nor by profound scientific knowledge; it was the result of tireless effort and endless trials. Edison, like so many geniuses before him found success through determination and the philosophy which has blessed the work of most American inventors:

“Somehow there must be a way…

Let’s find it!”

W pasjonującej historii wielkich amerykańskich wynalazków i wynalazców, nikt nie wyróżnia się taką sławą jak Thomas A. Edison. Wśród setek swoich wspaniałych wynalazków, Edison dał nam fonograf, mikrofon, system telefoniczny, liczne udoskonalenia telegrafii i filmu, a co najważniejsze lampa elektryczna czy lampa żarowa, oryginalnie nazywana przegrodzonym światłem.

Gdy Edison był jeszcze dwudziestoparolatkiem, przystąpił do stworzenia lampy elektrycznej, która mogła działać na niskiej mocy i która byłaby bezpieczna w domach i innych budynkach.

Wiedział, że oporność elektryczna sprawi, że przewody i inne substancje będą przez chwilę świecić białym ciepłem, ale natychmiast się wypalą, więc wypróbował kilka rodzajów włókien i przewodów zamkniętych w próżni i udało mu się stworzyć żar, który utrzymywał się przez kilka godzin.

Kolejnym krokiem było odnalezienie włókna, które wytwarzałoby jasne światło i wytrzymywałoby dłużej. W  poszukiwaniach odpowiedniej substancji, którą mógłby zamknąć w próżni żarówki, wypróbował sześć tysięcy różnych substancji, od ludzkiego włosa i smoły, po artykuły spożywcze i włókna warzyw.

Wreszcie wpadł na pomysł użycia włókien drzewa bambusowego. Po zwęgleniu, nici te okazały się być włóknem, którego szukał i w taki sposób lampa żarowa stała się rzeczywistością.

Nie została ona odkryta ani przez przypadek, ani w wyniku wielkiej wiedzy naukowej; była rezultatem niestrudzonego wysiłku i niezliczonych prób. Edison, jak wielu geniuszy przed nim, odnalazł sukces dzięki determinacji i filozofii która przyświeca dziełom większości amerykańskich wynalazców: “Musi być jakiś sposób… Znajdźmy go!”